Nýmörkuð stefna Frjálslyndra í ínnflytjendamálum er flestum kunn og er eigi þörf hafa hana eftir er í nákvæmum atriðum. Þeim lyndum virðist umhugað um framtíð þjóðarinnar og telja helstu ógnirnar stafa af austrænum verkamönnum og afkomendum þeirra. Lyndir vilja kanna afbrotaferill þeirra allra og einnig heilsufar, til meðal annars að hindra útbreiðslu berkla hinna nýju. Lyndir virðast gleyma öllum þeim herskara ferðamanna og erlendra námsmanna er hingað koma á hverju ári. Umrætt fólk getur verið haldið öllum kynstrum af sjúkdómum og fýsnarlegum afbrotahneigðum, Ráðuneyti það er þyrfti að hafa þennan starfa að höndum myndi kalla á hundruðir starfskrafta og útheimta milljarða í kostnað.

Menningarlegur munur þjóða er einnig Lyndum hugleikinn, þar telja þeir vissulega trúnna vera efsta á baugi og annað fylgir á eftir. Trú er vissulega mikill skeytingarsteinn í samkiptum manna og veldur oft hvimleiðum vandamálum. Hvaða máli gegnir hinsvegar um þá hér á landi innlenda sem erlenda er játa eigi tilvist almættis að neinu tagi, veldur þetta fólk eigi spennu hér vegna þess menningarlega munar sem óneitanlega af þessu hlýst. Væri ásættanlegra Lyndum að hér til lands kæmu bara kristlingar góðir, en ekki trúlaust hyski. Að skilgraina þjóð, janvel ríki eftir trú er líkt og miða þannig flokkun við tónlistarsmekk eða litavali á fötum.

Tungumálið íslenska telja Lyndir í bráðri hættu frá erlendingum, en hvernig er tungutaki framtíðarkynslóða háttað. Unglingar hér hafa enskar setningar á hraðbergi og janvel er engilsaxnesk setningaröðun farinn að sýna sig í venjubundnu talmáli. Þessi málfarshrörnun er íslenskt sjálfskaparvíti og skiptir litlu máli þótt erlendir menn naglhreinsi spýtur hér. Hver er annars menningarvitund íslenskra ungmenna, flest virðast betur að sér í erlendum ófræðum en gildri menningu.

    Það er húskarli með öllu óskiljanlegt er skítfífl drukkin eður undir áhrifum erlendra megrunardufta taka sér fyrir hendur að níðast á leigusjálfrennireiðum þegar hyllir undir ljósskímu á helgarnóttum. Óskapleg innri reiði hlýtur að búa í mönnum og konum þessum er telja það ekkert annað en sjálfsagt að hrækja í vit þeirra huguðu manna er stýra þessum reiðum.                  

Tveir fulltrúar karlstofnsins hér, knattspyrnugoðið Ballað og borgarstjórnarefnið  Dagur B. Óumdeilanlegt er að þeir eru frekar líkir, jafnvel svo mikið að sami sæðispungur hafi verið að verki.

Á garnarsíðu Fréttablaðsins í dag mátti finna hugleiðingar Gnarrsins, eflaust kannast margir við þessar skriftir og eru því kunnugir veikum og oft barnalegum röksemdarfærslum Jóns. Í umræddum pistli er Gnarrið að hugleiða þennn mun og ekki mun er á lýðræði og öðrum stjórnarförum. Ekki verður allur ristillinn hafður eftir, en þó eru nokkrar setningar sem beinlínis biðja um að verða hafðar eftir. Eftirfarandi er gott dæmi: "Það var til dæmis lýðræði sem kaus krossfestingu Jesú. Og það var sama lýðræði sem kom nasistum til valda".

Þó munurinn á Weimarlýðveldinu árið 1932 og óljósum óskum gyðingalýðs á markaðstorgi í Júdeu virðist liggja í augum uppi, telur Gnarrið ekki umtalsverðan mun á þessum fyrirbærum. En það skiptir svo sem ekki máli.

Gnarrið gerist þá háleitt og fjallar um breyskleika mannsins og rökleiðir þar af að munur á mismunandi formum valdstjórna sé í raun enginn. Eftirfarandi er orðrétt upp úr ristli: "Þegar á öllu er á botninn hvolft er kannski enginn grunvallar munur á lýðræði, einræði eða anarkisma".

Nasisminn virðist Jóni hugleikinn, hann virðist telja það slæmann atburð er þeir komust til valda. Þar í landi kom munurinn á lýð og einræði glegglega í ljós, fólk var ekki spurt heldur hálshöggvið, fangelsað og brennt, þetta ætti að liggja í augum uppi t.d munurinn á vestur og austur þýsklandi þeim gömlu.

Hinsvegar kítlar anarkisminn Gnarrið greinilega því samkvæmt honum er enginn munur á því þegar fólk reikar um í lögleysu gerandi það sem því dettur í hug eða þegar kosið er til þings eða sveitastjórna.

Gnarr er okkur öllum glataður

Ávallt hefur það komið Húskarli á óvart hve auðveldlega kvensniftir sumar leggjast undir og gleiða lær sín úldnum karlpungum. Þetta er alls ekki skrifað í neinum biturleika gagnvart hinu jafnæðra kyni, því fer fjarri. Hvaða bellibrögðum beita flagarar þessir, fara þeir hefðbundnar leiðir og draga sér gullbauga af hendi og fá meyjum. Kakósprautaðir magasperringar svífa um strætin, gull sér á höndum og veifandi klastspjöldum góðum meyjum til griðungar. 

Sem viðskiptavinur Íslandsbanka vakti það furðu mína að kókaínsnuðrandi stjórnendur stofnunar þeirrar skyldu breyta nafni og merki í engum tilgangi nema fólki til leiðinda og viðskiptavinum til kostnaðar. Já það er nefnilega málið, færslugjöld og annar nirfilsdómur eru notuð til að borga öll herlegheitin. Sást það í sjónvarpi er fullur salur af þrælum mændi á stórskjá Háskólakvikmyndahúsins er þetta ógurlega ónefni var birt, glumdi undir erlend graðtónlist og bankahöfðinginn sló taktinn með flötum lófum. Skók þetta Húskarl með þvílíkum aulahrolli að annað hefur hann ekki fundið nema þá í örgustu þynnkum. 

Þetta ónefni Glitnir er það ekki nafn á gömlu fyrirtæki er annaðist fjármálapískun og nirfildóm.

Húskarl skilur ekki hvers vegna það er enn stundað að drekka áfengi, þar er að segja soðningar sterkar líkt og vodkaspritt eða rommgutl blandað út í gosdrykki venjulega. Mun þetta líklega vera arfur frá því er bjór hér var bannaður, lýðnum til verndunar. Þá var það mikil menning að vinda sér upp að barborðum breiðum og biðja um tvöfaldann romm í kók, já eða þá vodkaspritt í sama gosvökva, stórkostlegt. Hinsvegar er það nú þannig að úrval drykkja og glundurs samanblandaðs hefur aukist til muna hin síðari ár og er ekkert nema gott um það að segja. 

 

Úr austrinu fjarlægja þar er að segja Rússlandi hinu gerska koma ekki einungis geislaský eða blóðhrákaspýjandi berklafangar eða þvíumlíkt, snótir  sem þessar búa þar líka. Þessi stúlka heitir Larisa Yakunina og varð í öðru sæti í kroppakeppni Moskvustúdenta.

Vegna flensu þeirrar er nú geisar víða frá hinum austræna heimi hafði húskarl samband við þann heimsþekkta hæsnabónda Heinrich Himmler. Þar sem herr Himmler hafði síðast viðdvöl hér á jörð anno 1945 í tannlæknastól bryðjandi blásýru var það vissum vankvæðum að ná tali af bónda þeim. Hinsvegar eru vegir spíritismans velrataðir og náðist í rúnalestursáhugamanninn er hann telfdi við páfa sinn í Hel, enda maður sjálfdauður. Sagði hann flensu þá er hrjáir fugla nú ekkert vera nema gyðinglegt samsæri, og undraðist að lýður skildi ei sjá gegnum það enda flest lyfjafyrirtæki er framleiða efni mót kvefi því í höndum júða.

Myndin hér af neðanverðu er af kjarnorkuendurvinnsluverinu Sellafield. Þann 17.feb 2005 kom í ljós að starfskraftar vinnslunar gátu ekki gert grein fyrir 30 kg af plútóníum. Hvernig er það með þau roðhæsn er koma þar til vinnu, er Excel of flókið, of djúpt fyrir frumstæðan tannskemmdan Bretan. Eða þá þegar 12 tonn af geislavirkum kælivöka lak til inn í verinu líkt og hráki í spýtiskál, þá var hins vegar sagt að enginn hætta væri á ferðum því allt færi þetta fram undir eftirliti.

Gaman væri að sjá hvað fer fram þarna innan veggja, berja menn höfðum í vegg binda svo samstarfsmenn sína inn í rúmdýnur og biðja svo til guðs almáttugs eins og lengi hefur verið Brittaníubúa siður, þó sérstaklega er norrænir brenndu þök og veggi ofan enskum munkum í Lindisfarne klaustri á því herrans ári 793 anno domini.

Vegna gríðarlegrar umræðu um ofbeldi og líkamsmeiðingar í miðbæ höfuðborgar vorrar hafa verið gerðar nauðsynlegar ráðstafanir. Safnað hefur verið saman úrvalspiltum hvaðan æfa að af landsbyggðini, þó sérstaklega frá Hornafirði til að halda friðinn í sollinum. Þessir hressu og skemmtilegu piltar eru með rétt viðhorf til ofbeldis og láta engann graftarpungsdrulluhala komast upp með annað en að bíða í röð eftir sinni pylsu.
Gangskör mun einnig verða gerð að því að fyllstu kurteisi verði gætt í námunda við háæruverðugt kvenfólk, og ekkert haft í flimtingum við þær um að leggja kviðum saman eða þvíumlíkur dólgsskapur.
Alls enginn leiðindi, athugasemdir eða kveinstafir við hurðaverði eða þá öldurþjóna bak eikarborðum verða alls ekki liðinn og munu Kurteisisliðar fylgja því eftir eins og þeim einum er lagið.

                                                                     

 Eins og sést er glæsilega búið um fólk á nýju efri hæðini á Oliver. Enda lekur þar ekkert slor inn, heldur einungis það fínasta í hormónabelgjum bæjarins. Grindur þær er sjást á þessum myndum eru til halda bólusprengdum graðpungum er gætu sloppið inn frá þeim háæruverðugum maddaömum ljóshærðum og gullsprýddum sem venja komur sínar á svallarpyttinnn Oliver.

Þetta er eigi upphaflega myndaserían en nógu gott. Hvenær kemur að því að ekki megi birta myndir af öðrum plánetum því það samræmist ekki þeirri staðreynd að sólin snýst í kringum jörðina.  

Höfuð trúlinga eru kirfilega fest í endaþörmum þeirra sjálfra, og ólíklegt er að það breytist.

Lítið hefur verið um fisk og því hafa Hornfirðingar snúið sér að betri og gróðavænlegri iðju. Hversvegna þeir eru blakkir á hörund veit enginn nema bóndinn sem valið hefur sér soðningarstað á tunglinu.